navdêr
Cawê spî yê ku li miriyan tê pêçan berî ku bên gorkirin.
- de
- Grabtuch / Leichentuch
- en
- shroud
- nl
- lijkwade / lijkgewaad / doodskleed / lijkdoek
- tr
- kefen
Etîmolojî
Ji erebî كفن (kefen), hevreha yûnanî κόφινος (kofinos: zembîl, kufik, selik), herdu misrî *k-p-n- (“tabûtên rûlî”). Heman peyva bi rêya yûnanî li zimanên ewropî jî belav bûye: latînî cophinus (kufik, selik) > fransî couffin (zembîl) > îngilîzî coffin (tabût, cenaze) û fransî couffe (kufik), îngilîzî coffer (sindoq, qase).