Jûjî

kelanter

navdêr
  1. polîs, asayîş, emn, şirte, karmendên dewletê yên çekdar yên ku nahêlin li nav bajaran nearamî peyda bibe

    de
    Polizei / Gendarm / Polizist / Polizistin
    en
    police / policeman / policewoman / john law
    nl
    politie
    tr
    polis / aynasız

Etîmolojî

Bide ber farisî کلانتر (kalântar, “polîs”), osmanî كلانتر (kelânter, “zêde girs”).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kelanter — ferhenga kurmancî · Jûjî