Jûjî

kelogirî

rengdêr
  1. Li ber girînê, mirovê nagrî lê bi hêsir yan firmêskan çavê wê/wî şil bûne bê ku hêsir ji çav bibarin. Bi taybetî dema mirov bi bûyerekê pir hestiyar dibe kelogirî dibe.

    de
    dem Weinen nahe
    en
    weepy / tearful / plaintive
    tr
    ağlamaklı / gözü yaşlı / ağlamalı

Mînak

  • Wê nedizanî ku ew Ganeme; lê guneyê wê bi wî xerîbî hat û kelogirî got:(...)

  • Şahriyarî kelogirî weha got: "Huş be, bêdeng be keçê!"

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kelogirî — ferhenga kurmancî · Jûjî