Jûjî

kemer

/kɛˈmɛɾ/

navdêrmêzaPirjimar: kemeran
  1. qayiş, doxîn, benê ku li navtengê têt şidandin daku pantolon danekeve

    de
    Gürtel / Gurt
    en
    belt
    nl
    riem
    tr
    kemer

Mînak

  • Dema tirimpêl tê ajotin, divê mirov kemera xwe ya ewlehiyê girê bide.

Etîmolojî

Herwiha kember, hevreha farisî کمر (kemer), pehlewî kemer, avestayî kemera-, ji proto-hindûewropî *kh₂em- (çemandin, tewandin, badan). Ji zimanên îranî ketiye gelek zimanên din jî: erebî كمر (kemer), tirkî kemer, azerî kəmər, aramî ܩܡܪܐ (qemra), îbrî קמר (qemer), urdûyî کمر (kemer), hindî कमर (kemer), bulgarî кемѐр (kemѐr), yûnanî κεμέρι (keméri), romanî chimír, chimér, bengali: কোমর (komôr), gurcî ქამარი (kamari), gujaratî કમર (kamar)... Ji eynî rehî: kevan, kamera û belkî çemandin û çemîn.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kemer — ferhenga kurmancî · Jûjî