navdêr
keçik, kiç, qîz
Etîmolojî
Ji *ken- (keç) + -îşk (bide ber xwişk ji xw- + -îşk), hevreh avestayî 𐬐𐬀𐬌𐬥𐬍𐬥 (kainī̆(n)-), sanskrîtî कन्या (kanyā́: keçik) û कनीन (kanī́na: xort, ciwan), yûnaniya kevn καινός (kaynos: nû, taze), latînî re-cēns (nû, taze), hemû ji proto-hindûewropî *ken- (nû, taze)