Jûjî

kerb

/kɛɾb/

navdêrmêza
  1. kîn, rik, nefret, nifir, neyarî, dijminatî, qîn, xezeb jêheznekirin û dijî bûn

    de
    Haß / Hass / Angst / Aufwallung
    en
    hatred
    nl
    haat
    tr
    nefret / hasret / keder / üzünç

Mînak

  • Kerba Sofî rabûbû, ne west dihat bîra wî, ne jî rawest. Her lêdixist.

  • Dinya hemî bûye 'eyş û 'uşretZala felekê ji kerb û hesretÇu j'dest nedihat û maye 'aciz

Etîmolojî

Ji erebî كلب (keleb) yan ji aramî ܟܠܒܐ (kelba/kelva) herdu bi maneya "harî, harbûn", têkilî erebî كلب (kelb: se, kûçik) û aramî ܟܠܒܐ (kelba/kelvase, kûçik). Binêre: kelb

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.