Jûjî

kerbûn

navdêr
  1. weke mirovê kiryarên şaş bike mîna keran, aqilsivikbûn

    en
    deafness / fission
    tr
    durulma / eşekleşme / sakinleşme / susma

Etîmolojî

Ji ker + bûn.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kerbûn — ferhenga kurmancî · Jûjî