Jûjî

keremkar

navdêr
  1. qencîker, xêrxwaz, qencîxwaz, xêrperest, alîkarxwaz, yê/a ku başiyê dike û qenciyan dike

    en
    merciful / benevolent / gracious
    tr
    iyiliksever / lütufkâr

Mînak

  • Barî ji te ra bijîte sondxwarSed car bijîte ey keremkarGer dê me hebin guneh dused bar

Etîmolojî

Ji kerem + -kar.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.