Jûjî

ketî

1.rengdêr
  1. tişta/ê yan kesa/ê ku ketiye

    de
    abgefallen / abgeworfen / fehlgeschlagen / gefallen
    en
    abject / bedridden / downfallen / downhearted
    nl
    terneergeslagen / uitgeput
    tr
    basık / bitkin / boğunuk / kaya kuşu

Mînak

  • Ser ta bi qedem libasê telbîsDîsan ketî sûretê tebîbanHadir xwe gihande nik hebîban

Etîmolojî

Ji ketin.

Peyvên girêdayî

2.lêker
  1. Kesê duyem yekjimar raboriya sade ji lêkera ketin (tewandin).

    de
    2. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs ketin
    en
    past participle of ketin
    nl
    voltooid deelwoord van ketin
    tr
    ketin sözcüğünün geçmiş zaman ortacı

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.