Jûjî

kevanî

/kɛvɑːˈniː/

navdêrmêza
  1. jin, bermalî, pîrek, afret, kuflet, kulfet, xanim xatûn, keybanû

    de
    Hausfrau
    en
    housewife
    nl
    huisvrouw
    tr
    ev kadını / ev hanımı / karı

Mînak

  • - Lê çi fêde, porê wê spî bûye hîna jî nebûye kevanî.

  • Ji ber ku cihê hemûyan li ser masê tunebû, min û kevaniya xwe li hev kiribû ku em bi awayê bufê çêbikin.

Etîmolojî

Bide ber farisiya navîn [skrîpt hewce ye] (ktkb’nwk' /⁠kadag-bānūg⁠/), farisî کدبانو (kadbânu).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kevanî — ferhenga kurmancî · Jûjî