Jûjî

keya

/kɛˈjɑː/

navdêr
  1. axa, muxtar, berdestkê xwediyê malê

    de
    Kastellan
    en
    mukhtar
    nl
    dorpshoofd
    tr
    kocabaşı / muhtar / kahya / kral

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, têkilî peyva *ke- / keh- / ked- (mal) û kedî / kehî, bi zazakî keye (mal), farisî کد (ked, “mal”) wek di peyva كدخدا (kedxoda, “malxwê, > kurdî kedxuda”), pehlewî kedek (mal), avestayî ket- (mal).

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

keya — ferhenga kurmancî · Jûjî