navdêr
îcra, îcar, îcare, bikaranîna malê kesekî bi heq anku bi pare (bi taybetî di xaniyê kesekî ve jîn û her meh diravek diyarkirî dan xwedana/ê wî xanî)
- de
- Miete / Mietzins
- en
- rent
- nl
- huur
- tr
- kira
Etîmolojî
Ji erebî, bi maneya îcar ji الكراء (El-kîra'), bi wateya "îcarê" ji كرى (kera).