Jûjî

kitan

/kɘˈtɑːn/

navdêr
  1. Riwekek e ku bi taybetî cawekî anku çîtekî nerm jê tê çêkirin

    de
    Gemeiner Lein / verprügeln
    en
    flax / linen
    nl
    vlas
    tr
    keten / gazlıbez / soğuk bez / girdi

Mînak

  • Bi metirsîyeke erjeng, kitana xwe bi ser serê xwe dadike û di ber xwe de diponije hîv.

Etîmolojî

Ji erebî کتان (ketan) ji aramî כתונא / כתתנא (kettana / kitûna) ji akadî [Peyv?] kitunnu (1. kitan 2. pembû). Heman peyv serekaniya قطن (quṭin, “pembû”) ya erebî ye ku bi maneya "pembû" ketiye gelek zimanên ewropî de jî: îngilîzî cotton, fransî coton, îtalî cotone, holendî katoen, spanî algodón (ji forma diyar ya erebî el-qutin), portugalî algodão...

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kitan — ferhenga kurmancî · Jûjî