Jûjî

kotan

/koːˈtɑːn/

navdêr
  1. Cihê tankirî anku çeperkirî bo heywanên kedî (wek terş, pez û dewaran daku nerevin û gur wan nexwin).

    de
    Pferch / Zwinger
    en
    pen
    nl
    ren / kraal
    tr
    ağıl / papura / pulluk / tokat

Mînak

  • Ewladêd wan heyn xweyê emlak û aş û kotan û kerî.

  • Dangên fîstanê xwe yê cejnan hilda daku pîs nebe û ket hindirê kotana miyan.

Etîmolojî

Bide ber konkanî गोटो (goṭo), sanskrîtî गोत्र (gotra) û गोष्ठ (goṣṭha), maratî गोठा (goṭhā).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kotan — ferhenga kurmancî · Jûjî