1.navdêr
qetilkirin, bidawîanîna jiyana mirovekî yan candarekî: kuştina mirovan, kuştina heywanên çolê, kuştina gulan bi avnedanê
- de
- Töten / Erlegen
- en
- killing / murder
- nl
- moord / doding
- tr
- katledilme / öldürülme
kuştin
/kʊʃˈtɘn/
2.lêkerPirjimar: em dikuştin
Jiyana mirovekê/î yan candarekê/î bi dawî anîn.
- de
- töten / umbringen / ermorden
- en
- kill
- nl
- doden / vermoorden
- tr
- öldürmek
öldürmek / katletmek
- de
- ermorden
- en
- murder
- nl
- vermoorden
Mînak
Wî sê kes bi demanceyê kuştine.
Adetê Eqradan di şerî de weko mirovek ji hespê ket û esîr bû êdî mimkûn nîne ewî nakujin.
Etîmolojî
Ji proto-hindûewropî *keu- ("lê dan, derbe lê dan"), proto-îranî *kauş- ("lê dan, şer kirin"), avestayî: kauş- ("şer kirin "), partî: kuş- ("şer kirin "), pehlewî: kuş- ("şer kirin "), farisî: kuş- ("kuştin"), belûçî: kuş- ("kuştin"), kîrîbatî: kuš- ("kuştin"), kurmancî: kuştin /-kuj-/- ("kuştin"), soranî: kuştin /-kuj-/- ("kuştin"), zazakî: kişten /kiš-) ("kuştin"), hewramî: kuştay /-kuş-- ("kuştin") ... ^(alfabeya arî), latînî: cudere ("lê dan"), tokerî: koş- ("kuştin; xirabkirin"), almanî: hauen ("birîn, jê kirin"), îngilîzî: hew ("birîn, jê kirin"), ;Çavkanî * Cheung, Johnny, Etymological