Jûjî

kufkar

navdêr
  1. karok, qarçik kufkarik, fîqeroşk, givkarik karik, kumik, karî, kuvarik, feqîrok fitrik, kivkarik, kakevilk, karkulîlk, guhik, kiwark, kiyarek, kiyark, kokevil, kokowark

    tr
    mantar

Etîmolojî

Ji kuf + -kar.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kufkar — ferhenga kurmancî · Jûjî