Jûjî

lûtke

/luːtˈkɛ/

navdêr
  1. gupik, bilindtirîn beşa derekê yan tiştekî

    de
    Spitze / Krönung / Berggipfel / Apex
    en
    peak / top / summit / acme
    nl
    top / piek / hoogtepunt
    tr
    uç / doruk / kerempe / şahika

Mînak

  • Bazî hêlîna xwe di lûtkeya darê xwe ava kiriye.

  • Em hewa ketin lûtkeya çiyayî û me li geliyê li pişt wî nerî.

Etîmolojî

Ji soranî لووتکە (lûtke), herwihan نووچکە (nûçke); dariştî ji nikil.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

lûtke — ferhenga kurmancî · Jûjî