Jûjî

lehce

/lɛhˈd͡ʒɛ/

navdêr
  1. awayek ango şêweyek zimanekî ku li herêmekê pê tê peyivîn û hin peyvên wî û bendên rêzimana wî û dengkirina wî ji yên herêmên din cuda ne

    de
    Mundart / Dialekt
    en
    dialect
    nl
    dialect
    tr
    lehçe / şive / diyalekt

Mînak

  • Kurmancî û soranî du lehceyên zimanê kurdî ne.

Etîmolojî

Ji erebî لَهْجَة (lahja).

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

lehce — ferhenga kurmancî · Jûjî