navdêr
Dest û piyên nerm yên hin heywanan (bo nimûne yên kitik û seyan).
- de
- Pfote
- en
- paw
- nl
- poot
- tr
- pati / ayak / pençe
Mînak
Carekê gûza di nav lepên hirçê de, pûç derket û wê got: «Piçç».
Pisîka malê jî ji sibê de li axur, li mişkekî ko ji nav lepên wê reviya bû digeriya (...)
Etîmolojî
Hevreha din ya kurmancî (bi metatezê) pil, soranî lep û pil, zazakî lep, feylî (bi metatezê) pel, rusî / bulgarî / ukraynî / belarusî лапа (lapa) (lapa), polonî łapa, çekî tlapa, romanî labă (ji zimanekî slavî), îzlendî loppa, hemû ji proto-hindûewropî *lep-. Herwiha hevreha bêr (merr) ya kurdî ye jî, bide ber latînî pala, rusî лопата (lopata) (lopata).