Jûjî

lib

/ˈlɘb/

navdêr
  1. heb, hebe, dane, tane, kit, adet, tene

    en
    pellet / trochi / troche
    tr
    adet / fer / tane / pare

Mînak

  • Ew çend lib in? (Ew çend tişt in?)

  • pileka xwê bike zelatê, bêzehmet

Etîmolojî

Ji erebî لب (lubb: 1. dil 2. kakil, tendik, dane, tene), hevreha aramî לבא / ܠܒܐ (liba: dil, kakil), îbrî לב (lev), erebiya başûrî 𐩡𐩨 (l'b), akadî 𒊮 (libbu), amharî, ge'ezî û tigrî ልብ (lǝb), tigrînî ልቢ, ugarîtî 𐎍𐎁, eblaytî 𒇷𒅤 (li-bu / libbu)... hemû ji proto-samî *libb-. Ji heman rehî: leblebî.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

lib — ferhenga kurmancî · Jûjî