navdêrnêrzaPirjimar: mêr
Mirovên nêr (bi taybetî yên mezin).
- de
- Mann
- en
- man
- nl
- man
- tr
- erkek
koca / eş
- de
- Ehemann
- en
- husband
- nl
- echtgenoot / man
Mînak
Mêr li qata jêr, li salonê rûniştine, jin jî li jor.
Minetê negre, eşkere bike, ez mêrê xeyîdê nînim, ne jî ew mirov im, ku ji min bitirsin.
Etîmolojî
Proto-hindûewropî: *mer- ("mirin") > *mer-to ("mirov") + *teuk- ("malbat, binemal") :* Sogdî: marta-tauxma- :* Farisiya navîn: mertum ("mirov") :* Farisî: merdom ("mirov") :* Zazakî: merdim :* Hewramî: merdim :* Kurmancî: mirov, meriv, mêr