Jûjî

mîrî

/miːˈɾiː/

1.rengdêr
  1. ya / yê mîrekî yan mîran

2.navdêr
  1. mîrîtî, mîrtî, paşatî, melikî, qiralî, mîrbûn, karê mîrekî yan mîran, jiyana mîran

    de
    gräflich
    en
    kine- / monarchy / royalty / governmental
    tr
    beylik / emirlik

Etîmolojî

Ji mîr + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

mîrî — ferhenga kurmancî · Jûjî