Jûjî

mîz

/miːz/

navdêrmêza
  1. destava zirav, îdrar, ava di kîrî yan quzî re ji leşê mirovan û candarên din derdikeve

    de
    Urin / Harn
    en
    urine
    nl
    urine
    tr
    idrar, sidik

Etîmolojî

proto-hindûewropî: *meigʰ- ("mîstin") :* proto-îranî: *maiz- ("mîstin"); avestayî: maez- ("mîstin"); farisiya kevn: mēz- ("mîstin"); hotenî: myz- ("mîstin"); farisî: mīz ("mîz"); osetî: mîzyn- ("mîstin"); semnanî: damīz- ("gı kerden"); xunsarî: mīz ("mîz") … ^(alfabeya arî); kurmancî: mîz ("mîz"); soranî: mêz ("mîz"); zazakî: mîz) ("mîz"); hewramî: gimîz ("mîz") ...

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.