Jûjî

mad

navdêr
  1. mirûz, gêwl, meyl, bij, mijaj, arezû, dilbijîn, îşteh, mereq, dilxwazî, keyf, kêf

    de
    Appetit
    en
    mettle / frame of mind / state of mind / the cut of one jib
    nl
    stemming / gemoedstoestand
    tr
    iştah / surat / yüz ifadesi / moral

Mînak

  • Madê wî îro ne xweş e.

  • Dinê mehd e û mehlok eWeku lebe û leyzok e

Etîmolojî

Ji mehde, erebî معدة (“gede, zik”). Guherrîna ramanê wek gede, dil > hewes, arezû ku di bêjeyên xwecîh da jî peyda dibe. Cotrehê mîde.

Peyvên girêdayî

Hevwate

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

mad — ferhenga kurmancî · Jûjî