Jûjî

manto

/mɑːnˈtoː/

navdêr
  1. mont, saqo, qapût, çakêt, palto, cilê stûr yê mirov bi taybetî zivistanan dike ber xwe û zik û pişta mirovî digire

    de
    Mantel / Umhang / Überwurf / Deckmantel
    en
    cloak / mantle / cape / coat
    nl
    jas / mantel
    tr
    palto / manto

Etîmolojî

Ji fransî [Peyv?] manteau

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

manto — ferhenga kurmancî · Jûjî