Jûjî

mecbûrî

navdêr
  1. neçarî, bêgavî, bêîmkanî, zor, kotek, nebûna ti rê û çareyên din, mecbûrbûn, rewşa mecbûran

    de
    Notwendigkeit / Verpflichtung / notgedrungen / verbindlich
    en
    necessity / need / requisite / stem
    nl
    nood / noodzaak
    tr
    zorunluluk / mecburiyet / zorlama / zorunlu

Etîmolojî

Ji mecbûr + -î

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.