1.navdêr
parçeya fikirîn û pêhesînê di serê mirovan û candarên din de
- de
- Gehirn / Hirn
- en
- brain
- nl
- hersenen / hersens / brein
- tr
- beyin
Mînak
Lêkolîn li mejiyên mirovan û heywanan tên kirin.
Êşek ketibû mejiyê hestiyê lingê wê.
Etîmolojî
Herwiha mêjî, hevreha soranî مێشک (mêşk), kurdiya başûrî mijg / mizg / mezg, hewramî mejg, lekî mezg, zazakî mezg, pehlewî 𐫖𐫃𐫋 (megj), farisî مغز (meğz), tacikî мағз (mağz), osetî магъз (maǧz), peştûyî ماغزه (mağze), avestayî 𐬨𐬀𐬰𐬔𐬀 (mezge), sanskrîtî मज्जन् (majján), hindî भेजा (bhejā), rusî мозг (mozg), ukraynî мо́зок (mózok), serbokroatî мо̏зак / mȍzak, bulgarî мо́зък (mózǎk), polonî mózg, çekî mozek, slovakî mozok, holendî merg, norwecî merg / marg, swêdî märg, almanî Mark, danmarkî marv, îngilîzî marrow... hemû ji proto-hindûewropî *mosgʰos (mejiyê serî; mejiyê hestiyan). Di zimanên hindûî