navdêr
Saziyeke perwerdehiyê ku perwerdehiya seretayî û navîn dide, berî xwendina bi dereceya sêyem (kolej an zanîngeh).
- de
- Schule
- en
- school
- nl
- school
- tr
- okul
Mînak
Gerek tu bi lez herî mekteba xwe. Ger vê carê jî tu ji dersên xwe bimînî, wê bavê te li te bixe.
Di mala me da zimanê axaftinê her kurmancî bû, di sala 1980ya da, du xwişkên min yên piçûk dest bi mektebê kirin..
Etîmolojî
Ji erebî مَكْتَب (maktab); ji erebî مَـ (ma-, “me-, -geh, -xane, cih”) + rehê ك ت ب (k-t-b) (nivîsîn) ku herwiha serekaniya peyvên kitêb, katib, mektûb, kitab û hwd. ye jî.