navdêr
xatûn, qiralîçe, banî, şabanî, sitî, jina ku ta mirinê seroka dewleta xwe ye (bi taybetî ya ku serokatiya xwe ji bavê xwe yan dayika xwe wergirtiye
- de
- Königin
- en
- queen
- nl
- koningin / vorstin
- tr
- kraliçe / melike / ece
Mînak
Navê baniya Brîtanyayê Elîzabeth e.
Madonna melîkeya hunermendan têt hesibandin
Etîmolojî
Ji erebî ملكة (melike), hevreha îbrî מלכה (melak), aramî ܡܠܟܬܐ (melkiθa), forma mê ji peyva melik, têkilî malik, milk, emlak ji rehê m-l-k- (xwedî bûn, xudan bûn)