Jûjî

merhûm

rengdêr
  1. rehmetî, biheştî, rehmetkirî, mirî, wefatkirî

    de
    selig
    tr
    merhum

Etîmolojî

Ji erebî مَرْحُوم (marḥūm).

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

merhûm — ferhenga kurmancî · Jûjî