Jûjî

meriv

navdêr
  1. jin, zelam, keç, kurr û bûnewerên din yên bi du piyan dimeşin û dikarin biramin û biaxivin

    de
    Angehörige / Mensch / Sippe / Verwandte
    en
    human / human being / kinsfolk / relatives
    nl
    mens / verwant
    tr
    insan / adam / kişi / ölümlü

Mînak

  • Lê çima, bi mervê usa ra tu ẍulam pê ra tunne ne, bi ecêbmayî merîyêd nenas dipirsin.

  • Her tîpekî merivan bi serê xwe dunyayek e.

Etîmolojî

proto-hindûewropî: *mer- ("mirin") > + *teuk- ("tov, tuxm") :*sogdî: merte-tewxme- :*pehlewî: mertum ("mirov") :*farisî: merdom ("mirov") :*zazakî: merdim :*hewramî: merdim :*kurmancî: mirov, meri, meriv

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

meriv — ferhenga kurmancî · Jûjî