navdêr
Cihê pehn û vekirî di navbera avahiyan yan daristanan yan giran de.
- de
- Feld / Gefilde / Heide / Heideland
- en
- field
- nl
- veld
- tr
- alan / tarla / saha
Etîmolojî
Hevreha soranî مهیدان (meydan), farisî میدان (meydan), pehlewî mêdan, tacikî майдон (maydon), têkilî miyan (nav, navber) ya zazakî û ميان (miyan, “nav, navber”) ya farisî, hemû ji zimanên îranî. ميدان (meydan) ya erebî, meydan ya tirkî û azerî, meydon ya ozbekî, մեյդան (meydan) ya ermenî, მოედანი (meydan) ya gurcî, майдан (maydan) ya rûsî, ukraynî û qazaxî, μεϊντάνι (mêyntani) ya yûnanî, мејдан (mêydan) ya sirbî, mèjdān ya xirwatî, meidan ya inglîziya Hindistan û Pakistanê ji zimanên îranî hatine wergirtin. Di rastiyê de peyva "meydan" ne yekser ji zimanên îranî yên navîn (pehlewî...) ketiye z