navdêr
Çend cûnên xwarinê yên sar û sivik ku li gel hev tên pêşkêşkirin. Komek berxwarinên biçûkin digel vexwarinên alkolîkî tên xwarin.
- en
- antipasto / appetizer / mezes / meze
- tr
- ordövr / meze
Etîmolojî
Ji tirkî meze, ji farisî مزه (mezê), ji farisiya navîn [skrîpt hewce ye] (mizeg), hevreha mêtin. Derî Kurdistana Bakurî bi ramana "çêj, tam" tê bi kar anîn.