navdêr
taîfe, terîqet, ol, dîn, ayîn, rêbazên heman dînî lê yên ku hinekî ji hev cuda ne (di îslamê de sinîtî û şîîtî; di sinîtiyê de henbelî, henefî, malikî û şafiî)
- de
- Sekte
- en
- sect / denomination / church
- nl
- sekte
- tr
- mezhep
Etîmolojî
Ji erebî مذهب.