Jûjî

mifa

/mɘˈfɑː/

navdêr
  1. sûde, kelk, menfeet, berjewendî, wec, qezenc, qazanc, kêr, feyde, avantaj, sûd, kar, lişt, kerh, keys

    en
    advantage / profit / usefulness / behoof
    tr
    avantaj / kerh / fayda / istifade

Mînak

  • Ti mifa di koştina wî de nîne.

Etîmolojî

Ji erebî منفعة (menfe'et, “menfeet”) ku bi rêya menfe'et → mef'et → mef'e → mehif → mifa" hatiye kurdîkirin. Heman peyv serekaniya maf ya kurdî ye jî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

mifa — ferhenga kurmancî · Jûjî