Jûjî

mirç

navdêr
  1. maç, ramûs (bi taybetî ya bihêz ya ku deng jê tê)

    de
    Kuß / Kuss
    en
    kiss / touch / with / lips
    nl
    kus / zoen
    tr
    öpücük / şapırdatma / şap

Etîmolojî

Onomatopoetîk ji dengê dema maçek tê dan li tiştekê/î.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

mirç — ferhenga kurmancî · Jûjî