Jûjî

mirûztirş

/mɘɾuːzˈtɘɾʃ/

rengdêr
  1. mehdnexweş, melankolîk, xemgîn, bêhnteng, qehirî, kesirî, dilbiêş, dilkul, mir, rûtirş, mirûztehl

    de
    mürrisch / verbittert / verdrießlich
    en
    dumpy / moody

Mînak

  • Remezan kaxiz girtibû, xistibû bêrîka hundir a çakêtê xwe û ji ber maseya wê jinika sekreter a mirûztirş bi dûr ketibû.

Etîmolojî

Ji mirûz + tirş.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.