1.rengdêr
necis, heram, pîs, herimî, terêf, murdar
mirar
/mɘˈɾɑːɾ/
2.navdêr
sewalê/a ku hê nehatî serjêkirin miriye û êdî goşt ên wan nayê xwarin.
- de
- Kadaver
- en
- carcass
- nl
- karkas / kreng / aas / kadaver
- tr
- murdar / leş
Etîmolojî
Ji zimanên îranî, hevreha soranî مردار (mirdar) an مندار (mindar), farisî مردار (mordar), pehlewî murdar, têkilî mirbar, mirî, mirin, mirov, mêr, binere mirin.