Jûjî

mubtelatî

navdêr
  1. pêvebûnî, meraqdarî, adet, elm

    en
    habitualness
    tr
    düşkünlük

Etîmolojî

Ji mubtel + -atî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.