navdêr
Nîşana ku çêkerê/a belgenameyek fermî li wê belgeyê dide daku bêt zanîn ku resen e anku ne sexte ye.
- en
- stamp / seal
- tr
- mühür
Mînak
Şûşeya nûrîn cesed lêDergehê muhra ehed lêEks û nişana semed lê
Ergatîvî muhra kurmanciyê ye
Etîmolojî
Ji erebî مهر (muhr), ji zimanên îranî, bi farisiya navîn mihr, mitr, parsî mîhr, hexamenîşî mitre-, miθre-, avestayî miθro-, sanskrîtî मित्र (mitre-), hemû ji proto-îranî *mitra- (“peyman, ehd”). Heman peyv serekaniya mihrevan ya kurdî ye jî lê idiayên ku dibêjin peyva mîr û/yan merheba jî jê ne, bêbingeh in; ew herdu ji erebî ne. Peyva kurdî "muhr" û ya farisî مهر (muhr) bi forma erebîkirî ve ji erebî li kurdî û farisî vegeriye.