Jûjî

nektar

navdêr
  1. hingivînê gulan

    tr
    nektar / bal özü

Mînak

  • Demeter wek Xwedayekî şîr didê û wî bi nektar û ambrosîayê xweyî dike.

Etîmolojî

Ji yûnanî νέκταρ (néktar) ji νέκ (mirin, merg) + ταρ (tar: jê birin, zor jê birin, dijî tiştekî bi ser ketin).

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

nektar — ferhenga kurmancî · Jûjî