1.rengdêr
newêrek, bêcesaret, tirsok, bêkulek, bizdok, behecok
nemêr
/nɛˈmeːɾ/
2.navdêr
Zilamêê ku endamê wî yê zayendî naxebite, zilamê ku kîrê wî rep nabe û nikare bigê
- en
- impotent / spado
- tr
- iktidarsız / puluç / ananet / hadım
Etîmolojî
Ji ne- + mêr.