Jûjî

nok

/noːk/

navdêrmêzaPirjimar: nok
  1. Libên hûrik û girover yên hin riwekan ku bi taybetî kelandî tên xwarin.

    de
    Kichererbse
    en
    chickpea
    nl
    kikkererwt / keker / kekererwt / Spaanse erwt
    tr
    nohut

Mînak

  • Simore nok, gûz, berû, ber, xoze û dendikan dixwin.

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, hevreha soranî نۆک (nok), feylî/kelhûrî nixe, hewramî niwey/nwey, farisî نخود (nuxûd, nexûd), pehlewî nexod. nohut ya tirkî, нахут (nahût) ya bulgarî, năut ya romanî, нут (nût) ya rusî û ukraynî û hevwateyên wê bi gelek zimanên din jî, bi taybetî li Rojhilata Ewropayê, ji zimanên îranî ne.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

nok — ferhenga kurmancî · Jûjî