navdêr
Şertek ku divê ji berê de were bicihanîn; tiştek ku berî qewimîn/çêbûna tiştek din hewce dike; merca pêşîn.
- de
- Voraussetzung
- en
- requirement / precondition / prerequisite
- tr
- ön koşul / ön şart
Etîmolojî
Ji pêş + merc.
pêşmerc
/peːʃˈmɛɾd͡ʒ/
/peːʃˈmɛɾd͡ʒ/
Şertek ku divê ji berê de were bicihanîn; tiştek ku berî qewimîn/çêbûna tiştek din hewce dike; merca pêşîn.
Ji pêş + merc.