Jûjî

pêjn

/ˈpeːʒn/

navdêr
  1. Nîşana hebûna tiştekî li derdorê bi deng, bi leq, bi bêhnê, bi siyyê yan jî reşahiyê.

    de
    Sinn / Gespür
    en
    sense / perception / foreknowledge / intuition
    nl
    zintuig
    tr
    duyu / duygu / duyum / his

Mînak

  • Pêjna tiştekî ji derve dihê min.

  • Pêjna tiştekî li ber diwêr kir lê nizanim çi ye.

Etîmolojî

Dibe ji pê + jenîn, lê bizehmet ji pê + jin hat be

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

pêjn — ferhenga kurmancî · Jûjî