Jûjî

padişa

navdêr
  1. serokê welatekî (bi taybetî yê ku ne bi hilbijartinan bo demek diyarkirî hatiye ser desthilatê lê yê ku ta mirina xwe serok e)

    de
    Herrscher
    en
    bashaw / king
    tr
    hakim / melik / sultan / şah

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, hevreha soranî پاشا (paşa) (paşa), farisî پادشاه (padişah), pehlewî patexşah, hexamenîşî pati-xşayeth-, têkilî paye + şah.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

padişa — ferhenga kurmancî · Jûjî