Jûjî

panîk

navdêr
  1. beicîn, hêwl, bizdan, qurf, xof, tirs, rewşa ku mirovî mat dike û mirov ji tirsan nizane ka çi bike

    de
    Panik
    en
    panic / corm
    tr
    panik / ürkü / telaş

Etîmolojî

Bi rêya fransî panique yan îngilîzî panic ji yûnaniya kevn πανικός ji παν (hemû)

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

panîk — ferhenga kurmancî · Jûjî