Jûjî

pesn

/ˈpɛsn/

navdêr
  1. Bilindkirina kesekî bi methkirinê, gotinên xweş û şîrîn ku kesek yan tiştek pê tê bihagirankirin anku mezinkirin.

    de
    Belobigung / Anerkennung / Ermessen / Lob
    en
    praise / recommendation / compliment / commendation
    nl
    lof / compliment
    tr
    övgü / meth / kompliman / methiye

Mînak

  • Sefo, Yezdînşêr û Têlî her pesnê te didin û dibêjin ko tu bûyî dengbêjekî jêhatî (...)

  • (...) pesnê wan dida, diyarî li wan belav dikir û di nava wan de komele û sazgeh dida damezirandin.

Etîmolojî

Hevreha soranî پەسن (pesn), farisî پسند (pesend, “pejir”) (> pesind), farisiya navîn [skrîpt hewce ye] (psnd /⁠passand⁠/), ji proto-îranî *pati- (“bi, pê”) (ji proto-hindûîranî *práti-, ji proto-hindûewropî *préti) + *sand (“çê dîtin, xweş xuya kirin”) (ji proto-hindûîranî *sčand, ji proto-hindûewropî *(s)ḱend- (“bi rêk ketin, pejirandin; peyda bûn, xuya kirin”)). Hevrehên din; sanskrîtî छन्द् (chand, “peyda bûn, dilxweş kirin”), û dibe yûnaniya kevn κέκασμαι (kékasmai, “sertir bûn, çêtir ketin”).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.