1.navdêr
axiftin, qisekirin, xeberdan, ştexilîn
- de
- Sprache
- en
- speech / talk / speaking
- nl
- spraak
- tr
- konuşma / söz
Mînak
Peyivîna bi awayekî şîrîn.
Peyivîna min birî.
peyivîn
/pɛjɘˈviːn/
2.lêker
Peyma bi alîkariya zimanî ragihandin.
- de
- sprechen / reden
- en
- to speak, to talk
- nl
- spreken
- tr
- konuşmak
Mînak
Ji wê rojê û vir ve, ez pir caran çûm mala wî û pê re peyivîm.
Ew di ber xwe de dipeyivî.
Etîmolojî
Ji proto-îranî *pati-dav. Hevreha soranî دوان (dwan), ku teşeya bêyî *ped e. peyv jê dariştî ye û ne berevajiya wê. Ji bilî hinek devokên kurmancî, di zaravayên din yên kurdî de yan jî di zimanên din yên lêzim de ev peyv peyda nabe. Vê dawiyê bi riya zimanê nivîskî û medyayê ji kurmancî ketiye soranî jî, bi taybetî di peyva hevpeyivîn de.