Jûjî

pişt

/ˈpɘʃt/

2.navdêrmêza
  1. aliyê paşî yê leşî ji patikê ta navtengê, hevbera sîngî û zikî lê li aliyê din yê leşî

    de
    Rücken / Rückseite / Kehrseite
    en
    back
    nl
    rug / achterkant / achter
    tr
    bel

Mînak

  • Duhî zikê min diêşiya, îro pişta min.

  • Bûbê rabû ser xwe, herdu destên xwe dane pişt xwe û ber bi pacê ve meşiya.

Etîmolojî

Hevreha پشت (pişt), goranî/hewramî pişt/peşt, zazakî paşt, farisî پشت (pişt, puşt), tacikî пушт (puşt), pehlewî 𐮾𐮵𐯀𐯁𐮵 (puşt), belûçî پت (put), peştûyî پرشا (përšā́), sogdî 𐫛𐫡𐫝𐫏 (prcy), osetî фӕрцы (færcy), avestayî 𐬞𐬀𐬭𐬱𐬙𐬀 (paršta-, /perşte-)... sanskrîtî पृष्ठ (pṛṣṭhá), nepalî फिर्ता (phirtā), hindî पुट्ठा (puṭṭhā), bengalî পিঠ (piṭh), ûrdûyî پیٹھ (pīṭh)... hemû ji proto-hindûîranî *pr̥štʰás (“pişt”) ji proto-hindûewropî *pr̥-sth₂-ós ji *per- (ber, pêş) + *steh₂- (rawestan, rawestîn > stûn) + *-ós (paşgireke peyvsaz). Berê dihat texmînkirin ku postis (stûn) ya latînî ji heman rehî be lê niha e

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.